مهربانی و زندگی آگاهانه؛ راهی برای رهایی از ترس و رسیدن به آرامش درونی
مهربانی و زندگی آگاهانه، دو نیروی دگرگونساز در مسیر رشد روحی و انسانیاند. وقتی از روی آگاهی رفتار میکنیم و پایهی رفتارمان بر عشق و مهربانی است، زندگی معنا پیدا میکند. در چنین حالتی نهتنها به دیگران زیانی نمیرسانیم، بلکه خود را از درد و قهر و نفرت رها میسازیم. این مسیر آغاز تحول درونی است؛ راهی که با خدمت به مردم، یاد خدا و بازگشت به سادگی و شادمانی کودکانه، به آرامشی عمیق منتهی میشود.
با مهربانی و زندگی آگاهانه، مسیر تحول درونی و ارتباط با خداوند را آغاز کنیم
هرکس به دیگری زیانی برساند یا ضربهای وارد کند، در حقیقت بیشترین زیان را به خود میزند. زیرا در پیشگاه عدل الهی، هرکس در برابر رفتار ناروای خویش مسئول است. در هر کاری، نیاز به خداوند و خدمت به مردم را در نظر داشته باشید؛ این همان شیوهی زندگی معجزهآفرینان است.
برای آغاز هر تحول در خود، نخست باید منبع ترس و نفرت را در وجودتان شناسایی و ریشهکن کنید. از مهمترین کارهایی که بهعنوان انسانی آگاه و بالغ میتوانید انجام دهید این است که گهگاه به شادمانی دوران کودکی بازگردید. اگر میان حقبهجانب بودن و مهربانی باید یکی را انتخاب کنید، همیشه مهربانی را برگزینید؛ زیرا مهربانی، جوهرهی زندگی آگاهانه است.
انتخاب با توست، میتوانی بگویی صبح به خیر خداجان یا بگویی خدا به خیر کنه صبح شده. بین جروبحث های مردم در یک سوپرکارکت ، میروم و سعی میکنم به ان محیط مهربانی و عشق ببرم در قالب هزاران راه ، هر روز شادی معنوی ام بخشش عشق است.
